فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

معرفي آثار تاريخي ايران
معرفي آثار تاريخي جهان
جاذبه هاي گردشگري
شهرها و استانهاي ايران
افسانه ها و آثار تاريخي
عجائب هفتگانه جهان
موزه هاي ايران  و جهان
خريد بليط قطار و هواپيما
هتل ها و مهمانسراها
آژانس هاي مسافرتي
گالري عکسهاي گردشگري
گالري عکسهاي تاريخي
 
 

عنوان: موميايي ابتکار مصريان قديم

نويسنده: جواد کلاني            ايميل: javadkalani@egypt.com

منبع اطلاعاتي: javadkalani.blogfa.com            تاريخ نگارش: 27/09/1385

عکس
 

 

گالري تصاوير

 

- - - - -

   
 
 

موميايي در مصر قديم متداول بود. موميايي به جسد مرده اي مي گويند که به شيوه اي خاص از آن طوري نگه داري شود که هرگز نپوسد. وازه ي موميايي از زبان عربي آمده است و معنايش: جسدي است که به وسيله ي موم يا قير نگه داري شده است. حال ببينيم چرا مصريان اجسام مردگان را موميايي مي کردند؟
علت آن بود که به اعتقاد آنان روح پس از مرگ مانند پرنده اي که صور آدمي دارد، روزها به پرواز در مي ايد. سپس شبانگاه از ترس شياطين دست از پرواز کشيده، به قبر خود باز مي گردد. حال براي آن که روح قبر خود را گم نکند بايد بدن او را سالم نگاه داشت. زيرا اگر بدن بپوسد و از بين برود روح ديگر نمي تواند قبر خود را بشناسد. از اين رو مصريان طريقه اي براي جلوگيري از پوسيدن بدن يافتند که همان موميايي کردن مردگان بود.
در زماني دورتر از 3000 سال پيش از ميلاد، در مصر اجساد مردگان را در ميان ريگ هاي داغ بيابان نگه داري مي کردند. سپس قبرهايي از سنگ تراشيدند و بدن افراد مهم را در آن ها مي نهادند. اهرام نيز در مصر تقريباً به همين منظور پديد آمدند. ولي نه اهرام و نه قبرهاي سنگي هرگز به خشکي ريگ هاي بيابان نبودند تا بتوانند به خوبي اجساد را حفظ کنند. از اين رو کوشش به عمل آمد و مصريان راهي به صنعت موميايي گشودند.
 

مومیایی رامسس دوم

 

موميايي رامسس دوم فروعوني که از او در قرآن کريم نام برده شده است


شيوه ي موميايي کردن اين گونه بود: نخست مغز و شش ها و دستگاه گوارش را از بدن مرده بيرون مي آوردند. آن ها را در کوزه اي معروف به "کانوپي" نهاده، بيرون از جسد مرده دفن مي کردند. در مرحله ي دوم، جسد مرده را با نمک به حالتي شبيه به ماهي دودي در مي آوردند. آنگاه اين جسد را در معرض گرما و باد بيابان، قرار مي دادند تا خوب خشک شود و ديگر هيچ رطوبتي در آن باقي نماند. سپس آن را خوب مي شستند و با صمغ کاج، موميائيش مي کردند. بعد از اين کارها جسد را در ميان صدها متر پارچه ي کتاني خوب مي پيچيدند. عمل موميايي 70 روز طول مي کشيد! در ضمن نجارها هم دست به کار مي شدند و جعبه هاي مخصوصي براي موميايي مي ساختند. جسد افراد مهم و ثروتمند را در ميان جعبه هاي متعددي، يکي در ميان ديگري مي نهادند. صنعت گران نيز به نقاشي و تزئين روي جعبه ها مي پرداختند و طرح و رنگ هاب بسيار گوناگوني بر روي آن ها مي انداختند. ديوارهاي مقبره نيز داراي نوشته ها و عکس هايي بود که همه شرح داستان زندگي آن مرده بود. آن گاه چيزهايي که براي او در زندگي خوشي و راحتي فراهم آورده بودند، همه را در کنارش قرار مي دادند. با اين کارها بود که مصريان مي پنداشتند مرده براي زندگي پس از مرگ، کاملاً آماده و مجهز گرديده است.
 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت