فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

معرفي آثار تاريخي ايران
معرفي آثار تاريخي جهان
جاذبه هاي گردشگري
شهرها و استانهاي ايران
افسانه ها و آثار تاريخي
عجائب هفتگانه جهان
موزه هاي ايران  و جهان
خريد بليط قطار و هواپيما
هتل ها و مهمانسراها
آژانس هاي مسافرتي
گالري عکسهاي گردشگري
گالري عکسهاي تاريخي
 
 

عنوان: اهرام ثلاثه مصر ( کشور مصر )

نويسنده: محمد رضا دهقاني

منبع اطلاعاتي: www.memaran.ir

عکس
 

 

گالري تصاوير 1

 

گالري تصاوير 2

 

مطالب مرتبط 1

 
 
 

در منطقه گيزا در غرب شهر قاهره، سه هرم از فراعنه سلسله چهارم به نامهاي خوفو يا خئوپوس ( Cheops : به معناي کسي که به افق تعلق دارد )، خفرع يا خفرن ( Khafre : يعني بزرگ ) و منكورع يا موكرينوس ( Menkaure : به معناي ملکوتي ) وجود دارد. هرمهاي سه گانه، عظيم ترين و باشکوهترين بناهاي دوره پادشاهي کهن هستند که جزو عجايب هفت گانه جهان باستان نيز محسوب مي شوند. اين هرمها در حدود سال 2550 پيش از ميلاد ساخته شده اند.
در جلوي هر هرم، معبد کوچکي قرار داشت که با گذرگاهي سنگفرش به معبدي ديگر که در دره نيل، در حاشيه مزارع واقع بود، مي پيوست. ورود به معبد واقع در دره از طريق مجرايي از رود نيل ممکن بود و هنگام جاري شدن سيل، با قايق به آنجا رفت و آمد مي کردند. در دو سوي اهرام، هرمهايي کوچک با طرحي منظم و دقيق وجود داشت که ويژه اعضاي خاندان سلطنتي بود و تعدادي مصطبه نيز به مقامهاي بلندپايه درباري اختصاص داشت. جهت هرمهاي سه گانه، شمالي جنوبي است؛ هرمهاي خوفو و خفرع نيز بر روي محوري مايل در امتداد يکديگر ساخته شده اند.
در مورد استفاده از فرمهاي هرمي شکل، "هلن گاردنر" در کتاب هنر در گذر زمان چنين نگاشته است: ... وقتي پادشاهان سلسله سوم، اقامتگاه دايمي خود را به ممفيس انتقال دادند، تحت تأثير هليوپليس بود، قرار گرفتند. اين شهر، مرکز کيش نيرومند "رع"، خداي آفتاب بود که بتش به صورت يک سنگ هرمي شکل بنام بن بن ساخته شده بود. در دوران سلسله چهارم، فراعنه مصر، خود را فرزندان رع ناميدند و به همين علت از آن پس کوشيدند او را بر روي زمين مجسم کنند. بنابراين، فراعنه ديگر، فاصله اي با انتقال از اعتقاد به مجود روح و قدرت رع در سنگ هرمي شکل "بن بن" تا اعتقاد به نگهداري از روح و جسم خداگونه خودشان به همان طريق مشابه در درون مقبره هاي هرمي شکل نداشتند.

 


 هرم خوفو :

خوفو (خئوپس)، دومين پادشاه سلسله چهارم بود که از حدود سال 2551 پيش از ميلاد به مدت نزديک به ربع قرن بر مصر حکومت نمود. وي مجموعه گيزا را در چهل کيلومتري شمال داشور، نزديک قاهره مدرن و شهر تاريخي و کهن ممفيس، پايه گذاري کرد. اين مجموعه داراي پنج عنصر اصلي است: اهرام خوفو، خفرع و منکورع، تنديس ابوالهول و معبد دره اي هرم خفرع. از اهرام سه گانه چـيزه، هرم خـوفو، كهن ترين و بزرگترين است و تاريخ ساخت آن به حدود سال 2570 پيش از ميلاد باز مي گردد. اين بناي يادماني سنگي بسيار عظيم, به هرمي که مکان طلوع و غروب خورشيد است، شهرت داشت.

به استثناي اتاقك تدفين، توده غول پيكري از بنايي با سنگ آهك يا كوهي از سنگ است كه مطابق همان اصول ساختماني هرم پله دار پادشاه زوسر در سقاره ساخته گرديده. لازم به ذکر است که تمامي سنگهاي بکار رفته در ساخت اهرام، بدون ملات در کنار يکديگر کار گذاشته شده اند.
زاويه شيب پهلوهاي هرم خوفو 54 درجه و 54 دقيقه است که ضابطه اي براي ساخت هرمهاي بعدي در مصر شد. طول ضلع هر قاعده اين هرم 364/230 متر، طول هر يال 217متر، بلنداي اصلي آن حدود 75/145 متر و ‌ارتفاع كنوني آن حدود 18/137 متر است و قاعده هرم, 37/5 هکتار زمين را فرا گرفته است. در ساخت اين بناي عظيم نزديک 000/300/2 قطعه سنگ در 210 رديف سنگ چين بکار رفته که هريک وزني بين 2 تا 15 تن داشته اند (وزن متوسط سنگها 5/2 تن مي باشد). در برخي منابع که در رابطه با ويژگيهاي منحصر بفرد اين بناي عظيم منتشر گرديده، جرم هرم خئوپس را برابر يکصد ميليونيوم کره زمين تخمين زده اند.

 


 هرم خفرع:
خفرع ، چهارمين پادشاه سلسله چهارم و پسر (يا برادر؟) خوفو بود. وي دومين هرم بزرگ گيزا و تنديس عظيم ابوالهول را احداث نمود که اين دو در حدود سال 2530 پيش از ميلاد ساخته شدند. خفرع از حدود 2558 پيش از ميلاد به مدت 26 سال بر مصر حکومت کرد.
هرم خفرع که در جنوب غربي هرم بزرگ خوفو واقع گرديده، 5/136 متر ارتفاع دارد (درحاليکه بلنداي اصلي آن 5/143 متر بوده)، طول هر قاعده آن 8/215 متر و زاويه شيب هرم 53 درجه و 20 دقيقه مي باشد. در تصاوير، هرم خفرع به دليل واقع شدن بر سطحي بلندتر نسبت به هرم بزرگ خوفو ، مرتفع تر به نظر مي رسد.
در دوران پادشاهي کهن، ساخت ورودي در بخش شمالي اهرام، رو به سوي ستاره قطبي، بخشي از مقررات ديني بوده است. در تمامي هرمها اين موضوع رعايت شده ؛ تنها استثناء ، هرم خفرع است که در پهلوي شمالي داراي دو ورودي مي باشد.
پس از ساخت قاعده اهرام، بدنه آنها را با سنگهاي آهک سفيد و براق مي پوشاندند؛ پوشـش از رأس هرم رو به پايين صورت مي گرفت. بدين ترتيــب که قطـعات سـنگ آهـکي را روي پـله ها قرار مي دادند و بيـــن آنهـا را پـر مي کردند، سپس آنها را مي تراشيدند و رو به پائين صاف مي کردند تا زاويه مناسب پيدا کند و ظاهرشان براق شود. تمامي اهرام بجز هرم پلکاني زوسر، ميدوم و منکورع، داراي پوشش بوده اند. هنوز بخشي از پوشش آهکي رأس هرم خفرع موجود است، اما سنگهاي پوششي هرم خوفو را در قرون وسطي براي استفاده در ساخت بناهاي قاهره کنده اند.
 

 هرم منکورع:

منکورع، پنجمين پادشاه سلسله چهارم و پسر خفرع بود که از حدود ۲۵۳۲ پيش از ميلاد به مدت بيست و نه سال بر مصر حکمراني کرد. وي کوچکترين هرم را در فلات گيزا احداث کرد که سومين هرم از مجموعه اهرام سه گانه است. اين هرم، ۵/۶۶ متر بلندا داشته که امروزه به ۶۲ متر تقليل يافته است. زاويه شيب هرم ۵۱ درجه و ۲۰ دقيقه و طول قاعده آن ۵/۱۰۸ متر مي باشد و در بخش جنوب غربي دو هرم عظيم همجوار خود جاي گرفته است. هرم مذکور نيز حدود سال ۲۵۱۰ پيش از ميلاد بنا گرديد.
هرم منکورع داراي سنگهاي دو رنگ مي باشد: نيمه بالايي آن توسط سنگ آهکي سفيدي پوشيده شده، در صورتيکه در بخش زيرين آن از سنگهاي گرانيتي سرخ فام منطقه آسوان استفاده گرديده است. اين هرم بسيار شايان توجه مي باشد، چون تنها هرم سلسله چهارم پادشاهي مصر است که داراي ۱۶ رديف سنگچين از جنس گرانيت مي باشد و چنين پيش بيني شده بود تا سطح اين هرم با سنگـهاي گرانيتي پوشيده شود، اما به دليل مـرگ ناگهاني منکورع اين امر هرگز تحقق نمي يابد و هرم مذکور فاقد روکش باقي مي ماند.

 


 ابوالهول:
از ديگر عناصر قابل ذکر در مجموعه گيزا مي توان به تنديس عظيم و اعجاب آور ابوالهول (مجسمه مرگ) اشاره داشت. اين تنديس که در فاصله ۴۰۰ متري از اهرام سه گانه و شمال معبد دره اي خفرع قرار دارد، بنام پاسدار و نگهبان اهرام نيز ناميده شده است.
سر و قسمت جلوي مجسمه ابوالهول از تخته سنگي يکپارچه و طبيعي به طول ۵۷ متر ، عرض ۶ متر و بلنداي آن نيز ۶/۱۸ متر است، تراشيده شده؛ پهناي چهره حدود ۴ متر و پاها و ساير قسمتهاي بدن را با سـنگ چيــن و آجــر تکميل کرده اند. چهره اين تنديس، احتمالاً صورت خفرع ، فرزند و جانشين خوفو و بدن آن، هيکـل شير مي باشد. بسياري معتقدند که ابوالهول چيـزه، مظـهر خداي خـورشيد (رع هراخت) است و حتي ممکن است در زمان واحد، مظهر خدا و فرعون بوده است.

مجسمه ابوالهول، کهنترين و بزرگترين تنديس دنياي باستان است که عليرغم صدمه هاي فراواني که در دوران استيلاي اعراب به آن وارد شده و باعث از بين رفتن بخشي از چهره آن گرديده است، با ابهت ترين مظهر سلطنتي فراعنه به حساب مي ايد.
ابوالهول رو به سمت شرق دارد و در ميان پنجه هاي آن نيز معبد کوچکي ساخته شده است. سنگهاي بکار رفته در معبد، غالباً از تراش تخته سنگ طبيعي که پيکره ابوالهول را تشکيل مي دهد، بدست آمده و وزن برخي از آنها به بيش از ۲۰۰ تن مي رسد.
در دوره پادشاهي ميانه و جديد، تعداد زيادي ابوالهول در اندازه هاي مختلف از مصر باستان بدست آمده است. شايد بتوان ابوالهولي که سر آن شبيه رامسس دوم، فرعون سلسله نوزدهم ساخته شده است را آخرين آنها دانست که در مصر تراشيده گرديده است. بيشـتر ابــوالهـول ها را مشابه فرعون وقت مي تراشيده اند.

 


 معبد دره هرم خفرع:
اين معبد در ۴۰۰ متري شرق مجموعه اهرام واقع شده است و با روش تير باربر و ستون با مقطع مربع شکل، به صورت کاملاً يکپارچه از سنگ خاراي سرخ پاکتراش و صيقلي احداث گرديده. تنها تزئين بکار رفته در اين معبد، تنديسهايي است که در امتداد ديوار به صورت رديفي قرار داشتند. کف معبد نيز از سنگهاي مرمر سفيد پوشانيده شده بود.
بدليل عدم استفاده مصريان باستان از سيمان، براي برافراشتن ستونها، ابعاد و تناسبات آنها را بزرگ در نظر مي گرفتند. هنگام ايجاد تالارهاي ستوندار نيز در بيشتر موارد، رديف ستونهاي مياني را بلندتر از ستونهاي کناري در نظر مي گرفتند تا يک رديف پنجره زير سقفي براي رساندن نور خورشيد به درون بنا در آن بخش تعبيه کنند. چنين شيوه ساختمان سازي به صورت ابتدايي در معبد دره اي هرم خفرع رعايت شده است. به نظر مي رسد که اين رديف پنجره زير سقفي از ابداعات مصريان باشد، نوآوري که تا به امروز به عنوان يکي از عناصر مهم معماري، مورد استفاده واقع مي گردد.

 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت