چندين بنابراين فريت در مرز دانه هاي آستنيت شروع به رشد خواهد نمود و اگر زمان كافي براي پديده نفوذ وجود داشته باشد فريت شبكه اي شكل گرفته و پرليت در مركز آن محصور مي گردد. اگر نرخ سرد كردن سريع تر باشد جهت گيري فريت در صفحات كريستالي خاص صورت ميگيرد كه اصطلاحا به اين نوع ساختار صفحات ويدمن اشتاتن مي گويند. در فولادهاي حاوي بيش از 0.9 درصد كربن، سمنتيت نيز به روش مشابه قادر به شكلگيري مي باشد. ساختار ويدمن اشتاتن در سيستم هاي آلياژي ديگر نيز يافت مي شود.

◄   فولاد با ساختار ويدمن اشتاتن داراي مشخصه هاي زير مي باشد:
1) مقدار استحكام ضربه پايين
2) الانگيشن پايين


اين نوع ساختار در فولادهاي فوق ذوب و ريخته گري مشاهده مي شود كه با افزايش درصد سيليس در فولادهاي ريختگي اين پديده اصلاح مي گردد. معمولا نداشتن ساختار ويدمن اشتاتن و ساختار شبكه اي خشن، مزيت محسوب مي شود كه اين قضايا تا حدودي به اندازه دانه اوليه مربوط مي شود.بنابراين ريز كردن دانه از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. در مورد دانه هاي درشت آستنيت به كار بردن روش هاي1- كار گرم و 2- نرماليزه كردن، باعث بهبود وضعيت خواهد شد.

◄   كنترل اندازه دانه:
براي ريز كردن اندازه دانه از عناصر سيليسيم و آلومينيوم استفاده مي شود كه آلومينيوم تشكيل نيتريد دير حل داده و به عنوان مانعي در برابر رشد دانه هاي آستنيت عمل مي كند. دماي شروع انحلال نيتريد آلومينيوم 1200 درجه و دماي انحلال كامل آن 1350 درجه مي باشد.

◄   اندازه دانه هاي آستنيت معمولا با انجام تست هاي زير ارزيابي مي شود:
      +   MC QUAID-EHN TEST :

در اين روش يك مقطع كوچك از ساختار فولاد براي كمتر از 8 ساعت در دماي 925 درجه كربوريزه شده و به آرامي سرد مي شود. در اين حالت سمنتيت شبكه اي در بزرگنمايي 100 برابر مشاهده خواهد شد كه با مقايسه با چارت استاندارد اندازه دانه فولاد ارزيابي مي شود. اين تست در ارزيابي بي قاعدگي پرليت نيز به كار مي رود.


      +   كوئنچ و تست شكست:

كه شامل حرارت دادن يك مقطع از فولاد در محدوده دمايي نرماله و سپس سرد كردن تا دماي 30 درجه سانتي گراد و انجام تست شكست و سپس بررسي سطح شكست و عمق سختي و مقايسه با سطح شكست استاندارد مي باشد.