ساختمان تيغه هاي كاتر مورد استفاده در متالوگرافي داراي سه جز اصلي است:

1) ذرات ابريسيو

 2) چسب يا باند كه ذرات را در كنار هم نگاه مي دارد

 3) خلل و فرج

◄   ذرات ساينده:
عمدتا از ذرات Al2O3 (باسختي 9.1 موس) و SiC ( با سختي 9.4 موس) و بعضا ذرات الماس يا CBN و B4C9 استفاده مي شود. اكسيد آلومينيم عمدتا براي برش فولادهاي كربني، آلياژي، تندبر، چدن ماليبل، چدن سفيد، برنج هاي پراستحكام و مواد با خواص مشابه استفاده مي شوند. ذرات SiC نيز عمدتا براي برش چدن هاي خاكستري و سفيد، برنزها، برنج هاي نرم، مس، آلومينيم و مواد مشابه استفاده مي شوند. اين ذرات با جهتگيري متفاوت در بستري از رزين، رابر يا لاستيك، رزينويد و تريفايد و شلاك قرار گرفته اند. لذا انتظار مي رود كه برخي ذرات داراي جهت گيري صحيح در راستاي برش باشند و برخي ديگر خير. طبيعي است كه ذرات داراي جهت گيري نا مناسب منجر به اصطكاك و افزايش حرارت و تغيير شكل ناخواسته ماده شوند. اما در صورت استفاده از كولانت يا روانكار ميزان اثرات مخرب اين ذرات كاهش مي يابد. ذره ابريسيو بايد علاوه بر سختي بسيار بالا و شكل مناسب (داراي لبه هاي تيز) به محض كند شدن لبه ها ش، شكسته شوند و دائما لبه اي تيز در معرض سطح برش قرار دهند و يا چقرمگي ذرات بسيار بالا باشد و ذرات در مقابل كند شدن مقاومت خوبي داشته باشند.

      +   گريد ذرات يا استحكام اتصال:
مقصود از گريد استحكام يا قدرت نگهداري باند يا چسب در نگهداري ذرات در كنار يكديگر است. هر قدر ميزان اتصالات بين چسب و ذرات بيشتر باشد(تخلخل هاي دروني كمتر باشد) گفته مي شود كه ابريسيو كاتر سخت تر است. لذا سختي ابريسيو كاتر ربطي به سختي ذرات ابريسيو موجود در آن ندارد. بنابراين معيار سختي و نرمي تيغه كاتر، سرعت سايش آن است. معمولا تيغه هاي با باند رزيني از آنجا كه يك فرايند پليمريزاسيون را طي مي كنند متخلخل ترند و طي برش راحت تر ساييده مي شوند. ولي سرعت سايش انواع رابري كمتر است زيرا ساختار اين نوع باند تقريبا بدون خلل و فرج است. البته اين بدان معني نيست كه تيغه هاي نرم مواد سخت را نمي برند.بلكه بهتر است گفت ميزان مصرف اين تيغه ها بازاي يك برش يكسان به مراتب بيشتر است.

◄   چسب يا باند:
باند داراي چهار نوع رزيني/رزينويد، رابر، تريفايد و شلاك است. وظيفه اين چسب نگهداري ذرات در كنار يكديگر است. اين تيغه ها در برابر آب، اسيد و روغن مقاوم بوده و از تغييرات دمايي نرمال نيز متاثر نمي گردند. چسبهاي لاستيكي در عمليات تر مورد استفاده قرار مي گيرند و معمولا به دليل توليد دودهاي مضر بايد از سيستم تهويه مناسب نيز بهره گرفت. تيغه هاي با باند رزيني براي برش خشك قابل استفاده هستند و تيغه هاي رزينويد را در دو حالت تر و خشك مي توان استفاده كرد. معمولا تيغه هاي نرم(با باند رزيني) را براي برش مواد سخت تر استفاده مي كنند و تيغه هاي سخت را براي برش مواد نرم تر.زيرا براي برش مواد سخت دائما نياز است كه لبه هاي برنده جديد در معرض برش باشد. از آنجائيكه تيغه هاي نرم راحتتر ساييده مي شوند و ذرات جديدي را در معرض برش قرار مي دهند براي مواد سخت تر مناسبترند.

◄   خلل و فرج:
ميزان خلل و فرجهاي موجود در تيغه داراي اهميت زيادي است. اين حفرات كوچك در نقش محفظه هاي كوچكي براي نگهداري موقت ذرات ساييده شده عمل نموده و همچنين به خنك شدن تيغه طي عمليات برش كمك مي كنند. هر تيغه برش يك درصد تخلخل طبيعي دارد كه با Structure Number برابر 11-9 بيان مي شود. اين ميزان تخلخل را مي توان بصورت مصنوعي و از طريق افزودن مواد ديگر افزايش داد و به حدود 12-11 رساند كه به آن Porous Structure گفته مي شود و وقتي ذرات بيش از حد معمول به يكديگر نزديك باشند به عدد ساختاري 5-4 ميرسيم يا Dense Structure . اما معمولا بر روي اين ويژگي تيغه ها مانوري داده نمي شود و معمولا براي هر گريت سايز و گريد، يك ساختار استاندارد وجود دارد.