فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

صفحه اول بخش پزشکي
دانشگاه ها و اساتيد پزشکي
آموزش علوم رشته پزشکي
نرم افزارهاي رشته پزشکي
مراکز تحقيقاتي پزشکي
پروژه تحقيقاتي بخش پزشکي
رده بندي سايتهاي پزشکي
متخصصين رشته پزشکي
بانک مقالات رشته پزشکي
پايان نامه هاي دانشجويي
مجلات و نشريات پزشکي
گالري عکس بخش پزشکي
 
 

عنوان: آسيب منيسک داخلي (Medial meniscus injury)
نويسنده: دکتر ابراهيم برزکار               ايميل: barzkar52@ymail.com

منبع اطلاعاتي: www.barzkar2.blogfa.com post-133            تاريخ نگارش: 08/04/1389

 

 

گالري تصاوير

 

- - - -

   
 
 

منيسک داخلي به انگليسي (Medial meniscus) يک ساختمان ليفي غضروفي(فيبروکارتيلاژ)محکمي است که در سمت داخل زانو،بالاي لقمه(کونديل)استخوان درشت ني قرار داشته و باعث تطابق سطح مفصلي طبق تيبيا(پلاتوي تيبيا(Tibial plateau))با سطح مفصلي استخوان ران(Femur) در سمت داخل زانو مي گردد.علاوه بر منيسک داخلي،يک منيسک در خارج زانو به نام منيسک خارجي نيز وجود داشته که عامل تطابق سطح مفصلي در سمت خارج زانو است.منيسک داخلي به شکل C انگليسي است که با عميق تر کردن سطح مفصلي درشت ني(Tibia) در سمت داخل زانو،باعث تطابق بيشتر اين قسمت از درشت ني با لقمه داخلي(Medial condyle) استخوان ران مي گردد.
 


تصوير منيسک هاي داخلي و خارجي


بخش محيطي منيسک ها حاوي عروق خوني بوده که از طريق کپسول مفصلي و سينوويوم صورت مي گيرد.اين نواحي به هنگام آسيب قدرت ترميم دارند.پارگي هاي بخش محيطي،همارتروز(تجمع خون در مفصل)را به همراه دارد.تغذيه خوني بخش مرکزي منيسک بوسيله غشاي سينوويال و انتقال مواد از قسمت محيطي به بخش مرکزي صورت مي گيرد.منيسک داخلي بيشتر در پايداري و ثبات مفصل زانو نقش دارد و اين در حالي است که اهميت اصلي منيسک خارجي را در انتقال نيرو مي دانند.درصورت پارگي رباط متقاطع جلويي(ACL) و عدم درمان آن به هر دليلي،برداشتن منيسک داخلي آسيب ديده،به ميزان زيادي بي ثباتي مفصل زانو را تشديد مي کند.

◄   آناتومي منيسک داخلي:
منيسک ها در مقطع،مثلثي شکل بوده و در حاشيه ها ضخيم تر هستند.منيسک داخلي،اتصالات محکمتري نسبت به منيسک خارجي داشته،بنابراين از تحرک کمتري برخوردار است.اين منيسک به علت تحرک کمتر در ناحيه مفصلي،مستعد آسيب بيشتري در مقايسه با منيسک خارجي است.

◄   اتصالات منيسک داخلي:
مهمترين اتصالات منيسک داخلي شامل موارد ذيل است:

      
●   اتصال به رباط متقاطع جلويي(ACL)
      
●   اتصال به رباط طرفي داخلي(MCL)
      
●   اتصال شاخ جلويي(قدامي) دو منيسک به يکديگر توسط رباط عرضي زانو
      
●   اتصال به لقمه درشت ني از طريق رباط شعاعي(ليگامان کروناري)
      
●   اتصال به استخوان کشکک از طريق دو رباط به نام هاي رباط کشککي درشت ني(ليگامان پاتلوتيبيال) و رباط کشککي منيسک(ليگامان پاتلومنيسکال)
      
●   اتصال به عضله نيم غشائي(سمي ممبرانوسوسSemimembranosus)
      
●   منيسک داخلي در تمامي طولش در حاشيه ها به جزء شاخ هاي جلويي و پشتي،به کپسول مفصلي چسبندگي دارد*.اين اتصال توسط دو رباط شعاعي(کروناري) و رباط کپسولي منيسک راني(Meniscofemoral capsular ligament) صورت مي گيرد.

◄   نقش و عملکرد منيسک هاي زانو:
مهمترين وظايف منيسک ها در مفصل زانو عبارتنداز:

      
●   باعث افزايش ثبات(Stability) و پايداري مفصل مي گردند.
      
●   منيسک ها جذب کننده نيروها(Shock absorber) بوده و درنتيجه از فشارهاي اضافي به مفصل و عناصر اطراف آن مي کاهند.
      
●   تغذيه غضروف هاي استخوان ران و درشت ني در ناحيه مفصل.منيسک ها همانند يک اسفنج آغشته به مايع،عامل انتقال مايع سينوويال بر روي غضروف ها هستند.
      
●   افزايش تطابق در سطوح مفصلي ازطريق عميق تر کردن سطوح فوقاني درشت ني در دو ناحيه مفصلي داخلي و خارجي.
      
●   باعث کاهش ميزان اصطکاک در سطوح مفصلي انتهاي فوقاني درشت ني با انتهاي تحتاني ران(مفصل تيبيوفمورال) مي گردند.
      
●   منيسک ها از گيرکردن سينوويوم ميان لقمه(Condyle) هاي درشت ني و ران جلوگيري مي کنند.

◄   آسيب منيسک داخلي:
به هنگام حرکات زانو،منيسک ها نيز به واسطه اتصالات بسياري که به بخش هاي ديگر دارند،به جلو و عقب حرکت مي کنند و اين نيروها که همراه با فشارهاي عمودي است،درحقيقت باعث پيچ و تاب خوردن منيسک ها مي گردند.اگر نيروهاي اعمال شده به گونه اي باشد که منيسک ها نتوانند حرکت مناسبي را انجام دهند،ميان لقمه هاي استخوان ران و درشت ني گيرافتاده و دچار آسيب مي شوند.اگر خم و راست نمودن زانو همراه با چرخش توام شود،مثلا زانوي ورزشکاري که در حالت چرخش است به يکباره صاف شود،پارگي منيسک ايجاد مي گردد*.بسياري از ضايعات منيسک داخلي ناشي از چرخش داخلي ناگهاني و نيرومند ران،همراه با خميدگي نسبي زانو و قرارگيري محکم پا روي زمين است*.گاهي پارگي منيسک داخلي،پارگي رباط هاي ديگر زانو را نيز به دنبال دارد.خم بودن زانو در حالت ايستاده و چرخش خارجي که با نيروي والگوس(در حالت دور بودن ساق پا)توام مي گردد،ممکن است علاوه بر پارگي منيسک داخلي،پارگي رباط هاي طرفي داخلي(MCL) و متقاطع جلويي(ACL) را ايجاد کند.

◄   انواع پارگي منيسک ها:
پارگي منيسک ها مي تواند به صورت ذيل رخ دهد:

      
●   پارگي طولي که شيوع بيشتري دارد.
      
●   پارگي عرضي(افقي)
      
●   پارگي مايل
      
●   پارگي شعاعي(Radial)
      
●   پارگي هاي ترکيبي

◄   علايم آسيب:
علايم ضايعه منيسک ممکن است در ارتباط با موارد زير باشد:

      
●   وجود درد که بسياري از بيماران از آن شاکي هستند.
      
●   تورم که بيشتر در موارد حاد ديده مي شود.معمولا ضايعات حاد،تورم بيشتري نيز ايجاد مي کنند.
      
●   حساسيت به لمس که بيشتر در امتداد خط مفصلي است.
      
●   احتمال قفل شدن مفصل زانو
      
●   احتمال خالي کردن مفصل
      
●   درصورت عدم درمان مناسب و يا زماني که آسيب طولاني مي شود،ضعف و آتروفي عضله چهارسر ران ايجاد مي گردد.

◄   روش هاي تشخيص:
      
●   تست هاي کلينيکي
      
●   آرتروگرافي
      
●   اسکن استخوان(Bone scan)
      
●   ام آر اي(MRI)
      
●   آرتروسکوپي

آرتروگرافي،ام آر اي و آرتروسکوپي از دقت بالايي جهت تشخيص آسيب منيسک ها برخوردار هستند.

◄   درمان ضايعه منيسک داخلي:
درمان ضايعات منيسک،با توجه به شدت علايم و ميزان آسيب،بدون جراحي و يا جراحي است.

      
+   درمان بدون جراحي:
اگر علايم بيمار خفيف باشد و فرد دچار قفل شدگي و يا تورم مکرر نگردد،معمولا نيازي به جراحي نيست.در اين موارد،کنترل فعاليت هاي روزمره،پرهيزاز حرکات جهشي و به خصوص چرخشي در جهت بهبودي بيمار موثر است.در روش غيرجراحي،فيزيوتراپي با هدف کاهش درد،کاهش تورم و تقويت عضلات به صورت تدريجي کمک کننده است.

      
+   درمان با جراحي:
زمانيکه علايم بيمار شديد باشد،به نحوي که فعاليت هاي روزمره اش دچار اختلال گردد،به جراحي نياز است.درد و تورم شديد،قفل شدگي مکرر که عموما ضعف و آتروفي عضله چهارسر ران را به دنبال دارد،لزوم دخالت جراحي را مطرح مي کند.
در طي جراحي هرچه بيشتر بايد منيسک را حفظ نمود،زيرا برداشتن منيسک به طور کامل،معمولا طي 5 سال باعث آرتروز پيشرفته در زانو مي شود و حتي بايد گفت که 6 ماه پس از برداشتن منيسک،اولين علايم آرتروز در راديوگرافي ديده مي شود.جراحي ممکن است به صورت باز و يا ازطريق آرتروسکوپ انجام گردد.در هر دو روش جراحي منيسک(جراحي باز و يا جراحي آرتروسکوپي)دو شيوه معمول عبارتنداز:

      
●   خارج کردن نسبي منيسک(منيسکوتومي پارشيال)


      
●   ترميم منيسک(Meniscal repair)

انجام فيزيوتراپي قبل و پس از عمل جراحي،به خصوص در ورزشکاران حرفه اي باعث بازگشت سريع تر و همچنين افزايش کيفيت عملکرد بيماران مي گردد.

◄   منابع:
      ●   حيدريان،کيکاوس. آسيب هاي زانو در ورزشکاران.انتشارات دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران. چاپ اول. شابک:8-45-6473-964
      
●   ناصري، نسرين. فيزيوتراپي در ضايعات ارتوپديک. چاپ اول، صبح سعادت،شابک: ۴-۷-۹۳۴۰۸-۹۶۴
      
●   اعلمي هرندي، بهادر. اصول ارتوپدي و شکسته بندي. چاپ ششم، فروغ انديشه،
      
●   فراهاني،محمد،ترجمه تکنيکهاي توانبخشي در طب ورزش،انتشارات سرواد،چاپ اول،شابک: 0-01-7273-964
      
●   ياسين،مرضيه.احمدي،امير.فيزيوتراپي در ضايعات شايع عضلاني اسکلتي.جلد اول.چاپ کوثر.نشر اديبان.بهار 88.شابک:5-70-7051-964-978
      
●   نوربخش،سيد تقي.شايسته آذر،مسعود.ترجمه:معاينه فيزيکي ستون فقرات و اندام‌ها.چاپ اول.انتشارات جهاد دانشگاهي
      
●   Darlene Hertling and Randolph M.Kessler.Management of Common Musculoskeletal Disorders.Third Edition.ISBN 0-397-55150-9
      
●   Williams & Warwick. Gray's Anatomy.THIRTY-SEVENTH EDITION.ISBN:0 443 04177 6
 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت