فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

صفحه اول بخش تاريخ
روز شمار تاريخ
تاريخ سياسي ايران
تاريخ سياسي کشورها
تاريخ اسلام
 
 
 
 
 
   
 

مهمترين وقايع تاريخ ايران و جهان در اين روز

 27 شهريور

 
 

 درگذشت استاد سيد محمد حسين شهريار (27 شهريور ماه سال 1367 شمسي )

سيد محـمـد حسين بهـجـت تـبـريـزي در سال 1285 شمسي در شهر تبريز ديده به جهان گشود.پدر وي حاجي ميرآقا خشگـنابي است که از سادات خشگـناب ( قـريه نزديک قره چـمن ) و از وکـلاي مميز دادگـستـري تـبـريز و مردي فاضل و خوش محاوره و از خوش نويسان دورهً خود و با ايمان و کريم الطبع بوده است و در سال 1313 مرحوم و در قـم مـدفون شد.
شهـريار تحـصـيلات خود را در مدرسه متحده , فيوضات تـبـريز و دارالفـنون تهـران خوانده و تا کـلاس آخر مـدرسهً طب تحـصيل کرده است ولي در سال آخر دست تقدير او را به دام عشقي نا فرجام گرفتار ساخت و اين ناکامي موهبتي بود الهي, که آتش درون و سوز التهاب شاعر را شعله ور ساخت و در سلک صاحبدلان در آمد.
وي ابتدا در اشعارش بهجت تخلص مي کرد. ولي بعدا دوبار براي انتخاب تخلص با ديوان حافظ فال گرفت و يک بار مصراع:
که چرخ اين سکه ي دولت به نام شهرياران زد
و بار ديگر
روم به شهر خود و شهريار خود باشم
آمد از اين رو تخلص شعر خود را به شهريار تبديل کرد.

 


شهريار براي گذراندن زندگي خود و خانواده اش چـنـد سالي در ادارهً ثـبت اسناد نيشابور و مشهـد خـدمت کرد و در سال 1315 در بانک کـشاورزي تهـران به ادامه شغل دولتي پرداخت.
شهـرت شهـريار تـقـريـباً بي سابقه است، تمام کشورهاي فارسي زبان و ترک زبان، بلکه هـر جا که ترجـمهً يک قـطعـه او رفته باشد، هـنر او را مي سـتايـند. منظومهً حـيـدر بابا نه تـنـهـا تا کوره ده هاي آذربايجان، بلکه به ترکـيه و قـفـقاز هـم رفـته و در ترکـيه و جـمهـوري آذربايجان چـنـدين بار چاپ شده است، بدون استـثـنا ممکن نيست ترک زباني منظومه حـيـدربابا را بشنود و منـقـلب نـشود.
شهريار بي گمان در شاعري استعداد درخشان داشت.در سراسر اشعار وي روحي حساس و شاعرانه موج مي زند, خوابي که شهـريار در دوران نوجواني ديده را مي توان به شهـرتي که پـيدا کرد تعـبـير نمود.

 


وي در سيزده سالگي موقعـي که با قـافله از تـبريز به سوي تهـران حرکت کرده بود، در اولين منزل بـين راه قـريه باسمنج ديده است؛ و شرح آن اين است که شهـريار در خواب مي بـيـند که بر روي قـلل کوهـها طبل بزرگي را مي کوبـند و صداي آن طبل در اطراف و جـوانب مي پـيچـد و به قدري صداي آن رعـد آساست که خودش نـيز وحشت مي کـند.

استاد شهريار سرانجام پس از 83 سال زندگي شاعرانه پربار و پرافتخار در 27 شهريور ماه 1367 به ملكوت اعلا پيوست و پيكرش در مقبره الشعراء تبريز كه مدفن بسياري از شعرا و هنرمندان آن ديار است به خاك سپرده شد.

 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت