فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

صفحه اول بخش تاريخ
روز شمار تاريخ
تاريخ سياسي ايران
تاريخ سياسي کشورها
تاريخ اسلام
 
 
 
 
 
   
 

مهمترين وقايع تاريخ ايران و جهان در اين روز

1 ارديبهشت

 
 

◄  درگذشت ملك الشعراء بهار  ( 1 ارديبهشت سال 1330 هجري شمسي )

در چنين روزي در 1 ارديبهشت سال 1330 هجري شمسي محمدتقي بهار معروف به ملك الشعراء بهار در سن 67 سالگي درگذشت. محمدتقي خان بهار بزرگمرد شعر و ادب و سياست و تاريخ معاصر ايران در سال 1304 درمشهد متولد شد. وي که قريحه اي سرشار در سرودن اشعار داشت پس از درگذشت پدرش، هنگام ورود مظفرالدين شاه قاجار به خراسان قصيده اي سرود و از طرف شاه عنوان ملک الشعرا گرفته، جانشين پدرش در شغل ملک الشعرائي آستان قدس گرديد.

ملک الشعرا بهار در جواني وارد فعاليت هاي سياسي گرديد. در آن زمان اختلاف بين محمدعلي شاه و نمايندگان مجلس شوراي ملي هر روز بالاتر مي گرفت. بهار مقاله ها و ترانه هاي بسيار به نفع مشروطه خواهان در روزنامه خراسان مشهد انتشار داد و به تدريج مشهور شد.

با درگرفتن جنگ جهاني و اشغال ايران توسط نيروهاي بيگانه، محمدتقي خان که به نمايندگي مجلس شوراي ملي انتخاب شده بود همراه ديگر آزاديخواهان تهران را ترک کرد و به هواداري از ارتش آلمان در روزنامه نوبهار مقالات تند نوشت و مظالم روسيه را برشمرد. ديري نگذشت که روزنامه توقيف و خود او به بجنورد تبعيد شد. با پايان گرفتن جنگ، ملک الشعرا بار ديگر به نمايندگي مجلس شوراي ملي برگزيده شد. اما با روي کار آمدن رضاخان پهلوي و پس از گذراندن يک دوره چهارده ماهه در زندان، ناچار از فعاليت در صحنه سياسي کناره گرفت. پس از آن در حدود هفده سال به کار تحقيق و تدريس در دانشکده ادبيات تهران مشغول بود و آثار متعدد نظم و نثر به وجود آورد.

 

 

شعر مرغ سحر يکي از زيباترين اشعار ملک الشعرا مي باشد:

                               مرغ سحر ناله سر کن داغ مرا تازه تر کن                               زآه شرربار، اين قفس را برشکن و زيروزبر کن
                               بلبل پربسته زکنج قفس درآ نغمه آزادي نوع بشر سرا            وزنفسي عرصه اين خاک توده را پرشرر کن
 

◄  درگذشت اقبال لاهوري شاعر پارسي ( 1 ارديبهشت سال 1317 هجري شمسي )

در چنين روزي در 1 ارديبهشت سال 1317 هجري شمسي برابر 21 آوريل سال 1938 (پيش از استقلال هند و ايجاد كشور پاكستان) علامه اقبال لاهوري وفات يافت. علامه اقبال كه نهم نوامبر سال 1877 در سيالكوت (كشمير پاكستان) به دنيا آمده بود در كشورهاي پارسي زبان (ايران، افغانستان و تاجيكستان) به اقبال لاهوري معروف است.
اقبال و محمدعلي جناح از پدران موسس پاكستان بشمار مي آيند. اقبال در دانشگاه لاهور و دانشگاههاي انگلستان تحصيل كرده و از دانشگاه مونيخ آلمان دكترا گرفته و تز دكتراي خود را درباره متافيزيك از ديدگاه انديشمندان و فلاسفه ايران نوشته بود. اقبال عميقا تحت تاثير افكار مولوي و جامي بود و نيچه را متفكري بزرگ مي پنداشت و از كارهاي گوته تمجيد مي كرد. وي كه از طريق وكالت دادگستري و مشاوره قضايي امرار معاش مي كرد از دوران جواني در فكر ايجاد كشوري مركب از مسلمانان هندوستان در درون اين شبه قاره بود، و براي تحقق اين انديشه در سال 1906 موضوع تاسيس حزب مسلمانان هندوستان مطرح ساخته بود. اقبال در برابر نوشته گوته، كتاب پيام مشرق زمين را نوشت و در برابر اشاره نيچه به سوپرمن، پرفكت من (انسان كامل) را مطرح كرد. مجموعه اسرار خودي تاليف اقبال به زبان پارسي، آن چنان نافذ جلوه كرد كه انگلستان به او لقب سر داد. شصت درصد اشعار و نوشته هاي اقبال به زبان فارسي و مابقي به اردو و انگليسي است. تاليف ديگر او به فارسي رموز بي خودي عنوان دارد
اقبال ضمن كارهاي ادبي و فلسفي اش، به كار سياست هم پرداخت و در سال 1926 وارد مجلس محلي لاهور شد و از آن پس وسيعا براي عملي ساختن فكر خود به ايجاد پاكستان مركب از مسلمانان هند دست به اقدام زد و همگام جناح شد. پس از ايجاد پاكستان، اقبال لقب شاعر پاكستان و شاعر شرق گرفت. بيشتر اشعار اقبال ـ به پارسي و اردو ـ زمينه فلسفي دارد.

 

 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت