فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

آموزش کارکردن با نرم افزارها
دانلود نرم افزارهاي کاربردي
آموزش سخت افزار کامپيوتر
آخرين قيمت قطعات کامپيوتر
آموزش ويندوز و ترفندهاي آن
معرفي انواع سيستم عاملها
آموزش کار با اينترنت و شبکه
مبارزه با ويروسهاي کامپيوتري
رده بندي سايتهاي کامپيوتري
نشريات و کتابهاي کامپيوتري
 
 

عنوان: معرفي فرمت هاي رايج فايلهاي صوتي و تصويري

نويسنده:

منبع اطلاعاتي: www.Fadak.us            تاريخ نگارش:

عکس
 

 

گالري تصاوير

 

- - - - -

   
 
 

◄   فرمت   MP3
اصلي‌ترين فرمت موسيقي قابل پخش روي پخش‌کننده‌هاي همراه، MP3. است. اين فرمت که به عنوان محبوب‌ترين و اصلي‌ترين فرمت پخش موسيقي در اينترنت مورد استفاده قرار مي‌گيرد، سال‌هاست به عنوان يک استاندارد بين‌المللي در بين تمامي نرم‌افزارها و سرويس‌هاي پخش موسيقي پذيرفته شده است. نام MP3 از نام نوع فايل MPEG و لايه صوتي سه گرفته شده است. لايه سه يکي از سه روش کدگذاري براي فشرده سازي صوتي است که با اعداد ۱ و ۲ و ۳ مشخص مي‌شوند. اين فرمت با حذف بخشي از صداهاي موجود در فايل‌هاي موسيقي که عمدتاً خارج از محدوده شنوايي انسان يا بسيار ضعيف هستند، حجم فايل‌هاي صوتي را به ميزان قابل توجهي پايين مي‌آورد و بدين ترتيب مي‌توان تعداد زيادي فايل موسيقي را روي حافظه‌هاي کم‌حجم پخش‌کننده‌ها جا داد. يک فايل موسيقي معمولي با اين حجم تقريباً چهار تا پنج مگابايت حجم دارد.

◄   فرمت   WAV
فرمتWAV سال‌ها پيش به صورت مشترک از سوي مايکروسافت و IBM ارائه شد. اين فرمت به عنوان فرمت پيش فرض صوتي در ويندوز ۹۵ مورد استفاده قرار گرفت و پس از گذشت چندين سال کم کم به عنوان يک استاندارد براي اصوات داخلي ويندوز (مثل همان صداهايي که در هنگام ورود و خروج از محيط ويندوز مي‌شنويد) تبديل شد.
فايل‌هاي WAV با پسوند wav. مشخص مي‌شوند و تقريباً به ‌وسيله تمام برنامه‌هاي ويندوزي که امکان پخش صدا را دارند، قابل پخش هستند. بيشتر تلفن‌هاي همراه موجود در بازار نيز که مي‌توانند فايل‌هاي موسيقي را پخش کنند، مي‌توانند از اين فرمت به عنوان زنگ‌هاي پيش فرض استفاده کنند.
از آنجا که اين فرمت از هيچ يک از روش‌هاي فشرده‌سازي اطلاعات استفاده نمي‌کند، حجم فايل‌هاي آن بسيار بالاست و به همين دليل براي پخش موسيقي روي تجهيزات همراه کاربردي ندارد.

◄   فرمت   WMA
Windows Media Audio يا WMA، فرمت جديدي است که از سوي مايکروسافت ارائه شده و حجم آن تا نصف همتاي MP3 خود مي‌رسد.
اين فرمت که در ابتدا تنها از سوي خود مايکروسافت و نرم‌افزار پخش موسيقي رسمي ويندوز يعني Windows Media Player پشتيباني مي‌شد، امروزه از سوي بسياري از سايت‌هاي موسيقي به عنوان فرمت اصلي آهنگ‌هاي قابل دانلود پذيرفته شده است.
کيفيت فايل‌هاي WMA تفاوت چندان زيادي با آهنگ MP3 ندارد و گفته مي‌شود که در حجم‌هاي خيلي پايين (حجم‌هاي در حد کيلوبايت) حتي کيفيتي بالاتر از MP3 را ارائه مي‌دهد. يک فايل معمولي موسيقي با اين فرمت تقريباً بين دو تا سه مگابايت حجم دارد.
بنابراين در صورتي که پخش کننده شما امکان پخش اين فرمت را دارد، بهتر است تمام آهنگ‌هاي خود را با اين فرمت ذخيره و استفاده کنيد. روش ساخت و تنظيمات تبديل اين فرمت را در بخش <در پنج دقيقه> شماره ۴۰ مجله بخوانيد.
WMA از روش‌هاي فشرده‌سازي خاصي استفاده مي‌کند که هيچ يک از اطلاعات صوتي را حذف نمي‌کند. اين روش فشرده‌سازي به Lossless Compression شهرت دارد.

◄   فرمت   OGG
يک نوع فرمت فشرده‌سازي صوتي محسوب مي‌شود که از سوي مجامع طرفدار منبع‌باز (Open Source) به عنوان فرمت رقيب MP3 ارائه شده است و از آنجا که يک فرمت منبع باز است، در تجهيزات مختلف کيفيت و حجم متفاوتي دارد. برخي از شرکت‌ها از اين فرمت براي پخش فايل‌هاي صوتي خاص دستگاه استفاده مي‌کنند و با تغيير در نرخ بيت صوتي آن‌ها، صداهاي منحصر به دستگاه خود را توليد مي‌کنند.
فرمت ogg. به اندازه‌اي متنوع است که حتي مشخص نيست که فايل مذکور يک فايل ويديويي، صوتي، يا متني است! اين تنوع گيج‌کننده که از ذات منبع‌باز بودن فايل سرچشمه مي‌گيرد، به واسطه کدک‌هايي (Codecs) همچونVorbis براي فايل‌هاي صوتي (که اغلب در پخش‌کننده‌هاي موسيقي استفاده مي‌شود)، Theora براي فايل‌هاي تصويري (قابل استفاده در تلفن‌هاي همراه)، Speex براي فايل‌هاي سخنراني و از هم مجزا مي‌شوند. فرمت‌هاي صوتي معمول OGG عموماً براي ذخيره کردن زنگ‌هاي تلفن همراه و فايل‌هاي صوتي کوتاه با ميزان بيت بسيار پايين استفاده مي‌شوند و معمولاً حجم آن‌ها در حد چند ده کيلوبايت است. تفاوت اين فرمت با فرمت‌هاي ديگر اين است که به صورت رايگان عرضه مي‌شود، و مورد استفاده قرار مي‌گيرد و در اختيار هيچ نهاد يا شرکتي نيست.

◄   فرمت   Real Audio/Video
اين فرمت که با پسوند‌هاي ( ra.ram.rm.) شناخته مي‌شود، يک فرمت اختصاصي است که به شما امکان مي‌دهد موسيقي‌هاي موجود در اينترنت را به صورت پيوسته بشنويد. به اين قبيل از موسيقي‌ها Streaming Audio مي‌گويند. براي گوش دادن به اين فايل‌هاي موسيقي به نرم‌افزار Real Audio احتياج داريد که نسخه رايگان آن از اينترنت قابل دريافت است.
فرمت Real Audio از سوي شرکت RealNetworks ارائه و به صورت اختصاصي پشتيباني مي‌شود. بنابراين اگر موسيقي‌هاي Real را از اينترنت دريافت کرده‌ايد و پخش‌کننده همراهتان، نرم‌افزار Real Audio يا نرم‌افزار پشتيباني کننده آن را ندارد، بايد قبل از انتقال فايل، به طور کلي فرمت آن را (با برنامه‌هاي مبدل Real به MP3 تغيير دهيد.Real Audio نيز همانند MP3 از روش‌هاي فشرده‌سازي Loosy استفاده مي‌کند که موجب حذف اطلاعات از روي فايل صوتي مي‌شود.

◄   فرمت   MIDI
فرمت MIDI که نام آن از عبارت رابط ديجيتال ادوات موسيقي (Musical Instrument Digital Interface) گرفته شده است در موسيقي نيست، بلکه يک سري کد‌هاي ديجيتال است که هر کدام به يک نت يا ساز اختصاص دارند و با پخش پي‌درپي آن‌ها، يک فايل موسيقي بازسازي مي‌شود. به همين علت، هنگامي که اين فرمت را در اينترنت جست‌وجو مي‌کنيد، گاهي با انبوهي از اعداد و ارقام نوشته شده مواجه مي‌شويد. اين‌ها همان کد‌هايي هستند که زنگ‌هاي موسيقايي را در تلفن‌هاي همراه سطح پايين بازسازي مي‌کنند. فرمت MIDI (که البته خود انواع مختلفي دارد که بر اساس تعداد آلات موسيقي قابل پخش مشخص مي‌شوند، روي تمامي تلفن‌هاي همراه قابل پخش است. بنابراين اگر گوشي تلفن همراه شما امکان پخش مستقيم موسيقي را ندارد، مي‌توانيد با جست‌وجوي عبارت (نام خواننده +midi.) در گوگل، به مجموعه عظيمي از فايل‌هاي MIDI که عموماً حجم آن‌ها در حد چند ده کيلوبايت است، دسترسي پيدا کنيد. سپس آن‌ها را دانلود نماييد و به تلفن همراه‌تان منتقل کنيد.

◄   فرمت   AVI
اين فرمت مخفف عبارتAudio Video Interleave است و يکي از معمول‌ترين فرمت‌هاي صوتي و تصويري در تجهيزات ديجيتالي به شمار مي‌رود که از سوي شرکت مايکروسافت ارائه شده است. اين فايل‌ها داراي پسوند avi. هستند. وضوح آن‌ها تا ۲۴۰*۳۲۰ پيکسل و سرعت پخش آن‌ها حداکثر سي فريم در ثانيه است که هيچ کدام از آن‌ها براي پخش در حالت تمام صفحه (Full Frame) مناسب نيستند. اما از سوي ديگر، اين فايل‌ها براي پخش به هيچ سخت‌افزار خاصي نياز ندارند. به همين خاطر، بسياري از توليدکنندگان محصولات چندرسانه‌اي و حتي سازندگان دوربين‌هاي ديجيتال ترجيح مي‌دهند براي دستيابي به بازار بزرگ‌تري از کاربران، از اين فرمت به عنوان فرمت پيش فرض ضبط و پخش استفاده کنند.

◄   فرمت   DivX
نام اختصاري عبارت Digital Video Express، يک فرمت جديد DVD-Rom است که از سوي چندين شرکت بزرگ فيلمسازي همچون Paramount ،Dreamworks SKG ،Disney و Universal ارائه شده است. با استفاده از اين فرمت، يک فيلم (يا هر اطلاعات ديگري) که در داخل DVD-Rom قرار مي‌گيرد، تنها براي زمان محدودي (مثلاً دو روز) قابل پخش است.
بنابراين به محض اين‌که DVD مذکور را در داخل دستگاه پخش قرار مي‌دهيد، يک شمارنده شروع به شمارش مي‌کند. هر پخش‌کننده DivX امکان اتصال به خط تلفن و برقراري ارتباط با سرور اصلي شرکت پخش کننده را دارد تا بتواند اطلاعات مربوط به هزينه خدمات را دريافت کند. تصور مي‌شود، اين فرمت بالاخره بتواند جايگزين فيلم‌هاي ويديويي بشود؛ زيرا در کشور‌هاي ارائه‌دهنده اين محصولات، ديگر نيازي به بازگرداندن فيلم اجاره شده نيست. همان‌طور که گفته شد، اين فرمت جديد تنها از سوي چند شرکت ارائه مي‌شود و بالطبع هنوز از سوي تمامي شرکت‌هاي سازنده تجهيزات پخش کننده مورد استقبال قرار نگرفته است. بنابراين اگر روي دستگاه پخش DVD شما عبارت DivX نقش بسته است، بسيار خوش‌شانس هستيد.
اما فرمت DivX (دقيقاً به همين شکل نوشته شده) يک فرمت فشرده‌سازي تصويري است که بر اساس فناوري MPEG-4 بنا شده است. اين روزها از اين فرمت براي تبديل و فشرده‌سازي فيلم‌هاي DVD استفاده مي‌شود. فيلم‌هاي تبديل شده داراي کيفيت قابل قبولي هستند و حجم آن‌ها بسته به ميزان فشرده‌سازي متغير است. حجم معمول براي هر فيلم DivX حدوداً به اندازه يک سي‌دي (در حدود هفتصد مگابايت است). براي تبديل اين فرمت بايد از نرم‌افزارهاي مخصوص آن استفاده کنيدکه در سي‌دي‌هاي نرم‌افزاري موجود در بازار فراوانند.
ظاهرا ًMedia Player ويندوز مي‌تواند با نصب يک وصله فرمت مخصوص اين فرمت را پخش کند. اين وصله در سايت مايکروسافت ارائه شده است. بنابراين اگر مي‌خواهيد فايل‌هاي DivX خودتان را روي ويندوز بدون هيچ برنامه جانبي تماشا کنيد، مي‌توانيد اين وصله را دريافت کنيد.

◄   فرمت   MPEG
مخفف عبارت Moving Picture Experts Group است که به صورت M-PEG خوانده مي‌شود و به گروهي از فرمت‌هاي استاندارد فشرده‌سازي گفته مي‌شود که از سوي گروه ISO ارائه شده‌اند. اين فرمت معمولاً نسبت به فرمت‌هاي رقيب همچون AVI و QuickTime کيفيت بالاتري دارد و براي فشرده‌سازي بيشتر فريم‌هاي تصوير، تنها تغييرات ايجاد شده در فريم‌هاي پشت سر هم را ذخيره مي‌کند. در اين حالت ديگر لازم نيست هر فريم به صورت جداگانه ذخيره‌سازي شود. بنابراين اگرچه اين نوع فشرده‌سازي از نوع Lossy محسوب مي‌شود و بخشي از اطلاعات تصوير از دست مي‌رود، کاهش اطلاعات به گونه‌اي است که توسط چشم انسان قابل تشخيص نيست. سه استاندارد مهم‌تر MPEG عبارتند از:
 

MPEG-1: اين فرمت تصاوير ويديويي را با وضوح ۲۴۰*۳۵۰ پيکسل و سرعت سي فريم در ثانيه پخش مي‌کند که کيفيت آن اندکي کمتر از کيفيت پخش ويديوهاي معمولي است.


MPEG-2: وضوح پخش تصاوير ويديويي در اين فرمت ۴۸۰*۷۲۰ و ۷۲۰*۱۲۸۰ پيکسل با سرعت شصت فريم در ثانيه است و کيفيت صدا در آن دقيقاً همان کيفيت سي‌دي صوتي است. اين فرمت براي پخش روي استاندارد‌هاي مهم تلويزيوني همچون NTSC و حتي HDTV مناسب است و به وسيله DVD-Rom ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد؛ زيرا حجم يک فيلم دو ساعته با اين فرمت تقريباً چند گيگابايت مي‌شود!
MPEG-4: يک الگوريتم استاندارد براي فشرده‌سازي صدا و تصوير است که بر اساس فناوري‌هاي MPEG-2، MPEG-1 و Apple QuickTime بنا شده است. از اين فرمت براي تصاوير ويديويي که قرار است از يک پهناي باند باريک عبور کنند و پخش شوند (مثلاً اينترنت يا شبکه) استفاده مي‌شود. اين فرمت امکان ترکيب با عکس‌ و انيميشن‌هاي دو بعدي و سه‌بعدي را دارد و از سال ۱۹۹۸ به عنوان فرمت استاندارد پخش اينترنتي ارائه شد
 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت