فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

آموزش کارکردن با نرم افزارها
دانلود نرم افزارهاي کاربردي
آموزش سخت افزار کامپيوتر
آخرين قيمت قطعات کامپيوتر
آموزش ويندوز و ترفندهاي آن
معرفي انواع سيستم عاملها
آموزش کار با اينترنت و شبکه
مبارزه با ويروسهاي کامپيوتري
رده بندي سايتهاي کامپيوتري
نشريات و کتابهاي کامپيوتري
 
 

عنوان: چيپست ماردبرد  H57 اينتل

نويسنده:                                                     ايميل:

منبع اطلاعاتي: www.asreertebat.com            تاريخ نگارش: 11/02/1389

عکس
 

 

گالري تصاوير

 

مطالب مرتبط 1

   
 
 

◄   ادغام تراشه هاي گرافيکي و CPU:

اينتل در سال 2010 ميلادي نسل جديدي از پردازنده‌ها را منتشر کرد که داراي يک بخش گرافيکي دروني هستند. تا پيش از اين يک تراشه گرافيکي روي برخي مادربوردها قرار مي‌‌گرفت و به آن گرافيک آنبورد  يا مجتمع مي‌‌گفتند اما اکنون اين تراشه از روي مادربورد برداشته شده و به درون CPU منتقل شده است. نتيجه اين‌که در مادربوردهايي که مجهز به تراشه‌هايي مثل H55 يا H57 هستند مي‌‌توان از اين نوع پردازنده‌ها استفاده کرد زيرا توانايي پشتيباني از اين بخش گرافيکي را دارند. در مقابل، مادربوردهاي تراشه P55 از اين قابليت پشتيباني نمي‌‌کنند.

 

 

اينتل اين حرکت را با ورود ساختار نيهالم به پردازنده‌ها شروع کرد و در اولين قدم کنترلر بخش حافظه را به درون CPU انتقال داد تا از اين به بعد نوع رم‌ها توسط پردازنده تعيين شود. اين حرکت در پردازنده‌هاي خانواده Bloomfield شروع شد که همزمان با ورود تراشه‌هاي X58 براي مادربوردها بود. پس از آن نوبت به کنترلر بخش PCIe رسيد تا در پردازنده‌هاي خانواده Lynnfield دو بخش حافظه و PCIe تحت کنترل پردازنده باشند. اين نسل از پردازنده‌ها که با ورود تراشه‌هاي P55 همراه شدند داراي قابليت‌هايي بودند که پيش از اين توسط پل شمالي در چيپ‌ست مادربورد تعيين مي‌‌شد و با ورود آن‌ها پل شمالي نيز از ساختار تراشه اصلي مادربورد حذف شد و جاي خود را به يک تراشه مستقل به نام PCH داد که مي‌‌توان آن را نوعي پل جنوبي ارتقا يافته دانست.

 

◄   سري چيپست هاي مدل H:

اينتل تا قبل از اين معمولا از حرف G براي تراشه‌هايي که داراي ويژگي‌هاي گرافيکي بودند استفاده مي‌‌کرد اما در اين سري سازگاري با تراشه گرافيک دروني با حرفH نشان داده مي‌‌شود و اين مدل‌ها که با نام H55 و H57 نامگذاري شد‌ه‌اند در واقع معرف سري پردازنده‌هايي هستند که از واحد گرافيکي دروني برخوردارند و نيازي به کارت گرافيکي ندارند. مشخصات فني در اين دو تراشه شباهت‌هاي زيادي دارد ولي بايد گفت تراشه H57 مدل حرفه‌اي‌تري نسبت به H55 است و اگر قصد مقايسه با تراشه P55 را داشته باشيم مي‌‌توان H57 را رقيب بهتري براي P55 دانست.

بطورکلي ورود مدل‌هاي سري ۵ اينتل براي مادربوردها اتفاقات زيادي به دنبال داشت که نمونه‌هاي آن را در همين تراشه‌ها مي‌‌بينيم يکي از مهم‌ترين ويژگي‌هاي اين سري حذف يکي از دو تراشه روي مادربورد بود. ضمن اين‌که در ساختار اين تراشه‌ها نيز از مهندسي‌هاي پيشرفته‌تري استفاده شد و نتيجه آن يک تراشه سبز پرقدرت است که بعد از دوره پرمصرف و کم بازده نسل قبلي با ۵۰ درصد کاهش توان روي مادربوردها قرار گرفته است. پس مي‌‌تواند قدرت بيشتري در اورکلاکينگ داشته باشد، مصرف انرژي را کاهش دهد و در مادربوردهاي کوچک که امکان نصب سينک‌هاي خنک‌کننده بزرگ نيست استفاده شود. در مورد اندازه اين تراشه‌ها نيز بايد گفت تراشه‌هاي سري ۵ نسبت به نسل چهارم ۶۵ درصد کاهش اندازه داشته‌اند. در سري ۵ کنترلرهاي درون تراشه نيز ارتقا پيدا کرده و از ورودي‌ها و خروجي‌هاي بيشتري پشتيباني مي‌‌کند.

 

 

اگرچه شاخص‌ترين ويژگي اين پردازنده‌ها مربوط به بخش گرافيکي آن‌ها است اما در زمينه‌هاي ديگر نيز چيپ‌ست‌هاي نسل پنجم پيشرفت‌هاي زيادي داشته‌اند به عنوان مثال در مورد پيکربندي هاردديسک‌ها به صورت Raid همي‌شه نگراني از بابت اختلالات ناگهاني وجود دارد که با آن زماني‌که در الکامپ مشغول راه‌اندازي يک سيستم کوچک براي نشان دادن توان گرافيکي کارت‌هاي سري ۵ بودم برخورد کردم. سيستمي‌ که قبلا کاملا آماده شده بود در Raid مشکل پيدا کرد و همه اين تلاش‌ها از اول تکرار شد. حالا اينتل فناوري RST را در اين تراشه‌ها گذاشته تا سيستم مقاومت بيشتري در مقابل اختلال هارد داشته باشد. اين فناوري مخفف عبارت Rapid Storage Technology است. بازيابي شرايط پايدار سيستم بعد از وقوع مشکلات، سهولت دسترسي به خدمات از راه دور، کنترل فن‌هاي سيستم براي کاهش نويز صوتي، خروجي eSATA و کنترلر شبکه گيگابيتي از ديگر ويژگي‌هاي اين تراشه هستند.

يک نکته مهم ديگر در مورد اين تراشه‌ها سازگاري آن‌ها با محيط زيست است به‌طوريکه در توليد آن‌ها از هالوژن‌ها استفاده نمي‌‌شود و بدون سرب هستند.

تراشه‌هاي H57 از سوکت LGA1156 پـشتيـباني مي‌‌کـنند بنـابراين اغـلب پردازنده‌هايي که بر مبناي اين سوکت توليد مي‌‌شوند روي آن قابل نصب هستند و اجباري براي پردازنده‌هايي که داراي بخش گرافکي مجتمع هستند وجود ندارد. با اين حال مهم‌ترين ويژگي آن‌ها بعد از قابليت‌هاي عمومي‌، توانايي کار با پردازنده‌هاي است که داراي بخش گرافيکي هستند و در صورتي‌که نيازي به اين بخش نيست بهتر است از گزينه‌هاي ديگر مثل P55 استفاده شود. به‌هرحال در اين تراشه علاوه بر يک رابط از نوع DMI  که براي ارتباط پردازنده و چيپ‌ست است يک رابط ديگر نيز به نام FDI اضافه شده که مخصوص انتقال داده‌هاي گرافيکي است.

اين تراشه مي‌‌تواند از ۸ رابط PCIe x1  و ۴ رابط PCIe x4 پشتيباني کند و توان ارايه ۶ درگاه SATA با فناوري‌هاي مرتبط با آن‌ها را دارد. تعداد پورت‌هاي USB  به ۱۴ درگاه رسيده که اين مقدار قبلا ۱۲ عدد بود.

 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت