فرهنگ و تاريخ | سرگرمي | نيازمنديها | مذهبي | اقتصادي | خانواده و اجتماع | هنر | اخبار | ورزش | کامپيوتر | گردشگري | صنعت و دانشگاه | صفحه اصلي

صفحه اول بخش عمران
دانشگاه ها و اساتيد عمران
آموزش علوم رشته عمران
آموزش نرم افزارهاي عمران
مراکز تحقيقاتي رشته عمران
پروژه هاي تحقيقاتي عمران
رده بندي سايتهاي عمران
آشنايي با متخصصين عمران
بانک مقالات رشته عمران
پايان نامه هاي دانشجويي
مجلات و نشريات عمران
گالري عکسهاي عمران
 
 

عنوان: عجايب هفت‌گانه سازه‌هاي دست‌ساز بشر

نويسنده: محمدرضا قدير                ايميل: pss.semnanun@gmail.com

منبع اطلاعاتي: phy412.blogfa.com            تاريخ نگارش: 27/07/1388

عکس
 

 

گالري تصاوير

 

- - - -

   
 
 

عجايب هفت‌گانه دنياي جديد سازه‌هاي دست‌ساز بشر هستند و دليل اعجاب‌انگيز بودن آن‌ها مهندسي خارق‌العاده بشري در ساختشان بوده است. ليست‌هاي متعددي از عجايب هفتگانه در دنيا وجود دارد که يکي از معتبر‌ترين آن‌ها را انجمن مهندسي عمران آمريکا ارائه کرده است. يکي از ليست‌هاي ديگري که در آن عجايب هفتگانه دنياي مدرن انتخاب شده است را مردم از سراسر جهان در يک نظرسنجي انتخاب کردند.

◄   سد ايتايپو:
سد ايتايپو که بر روي رودخانه پارانا در مرز پاراگوئه و برزيل زده شده است طولاني‌ترين سد جهان است. سد ايتايپو در سال 1994 از سوي انجمت مهندسي عمران آمريکا به عنوان يکي از عجيب هفت‌گانه دنياي مدرن انتخاب شد. نام اين سد به معناي صداي سنگ است. ايتايپو در قالب يك پروژه دوجانبه و بر رودخانه پارانا ميان دو كشور برزيل و پاراگوئه ساخته شد. 18 واحد مولد برق اين سد قادر به توليد 14گيگا وات برق است.
 

 

با مشاهده آمارهايي كه اخيراً از ميزان انرژي توليدي اين سد به دست آمده اند، مي توان به عظمت سد ايتايپو پي برد. نيروگاه ايتايپو در واقع 20 درصد از كل انرژي مورد نياز صنايع برزيل و 93 درصد انرژي پاراگوئه را تامين مي‌كند. اين نيروگاه همچنين محل بزرگي براي جذب توريسم محسوب مي شود. تاكنون بيش از 10 ميليون نفر از 162 كشور جهان از اين سد نيروگاه بازديد کرده‌اند.
لازم به ذكر است كه برزيل صنعتي ترين كشور آمريكاي لاتين است و براي كسب انرژي لازم براي صنايع خود به انرژي و منابع آن شديدا به نيرويي که اين سد توليد مي‌کندنيازمند است. پاراگوئه نيز به عنوان يكي از كم درآمدترين كشورهاي آمريكاي جنوبي براي تحقق اهداف خود در راستاي توسعه اقتصادي به انرژي به مثابه يك نيروي محركه نياز دارد.
 


◄   پل گلدن گيت:
گلدن گيت پلي معلق است که در سانفرانسيسکو آمريکا قرار دارد. اين پل در دهانه خليج سانفرانسيسکو قرار دارد. گلدن گيت سانفرانسيسکو را از بخش شمالي‌ به مارين کاونتي متصل مي‌کند. گلدن گيت هنگامي که در اواخر دهه 30 ميلادي به بهره‌برداري رسيد تا سال‌ها با 2737 متر طول بلندترين پل معلق جهان بود.

 


اين پل در واقع ميراث عصر مناقشه، اختلاف و درگيري است. گلدن گيت در دهه‌اي ساخته شد که هنوز رکود اقتصادي آمريکا در آن احساس مي‌شد. پيش از پايان مراحل ساخت اين پروژه عظيم در سال 1937 همگان احداث آن را غيرممكن مي دانستند، بويژه آن كه در زمان ساخت اين پل مه غليظ و بادهايي با سرعت 60 مايل، عمليات احداث را با مشكل مواجه كرده بودند. همين امر سبب شده تا بسياري اين پل را غيرقابل ساخت بدانند. به رغم اين شرايط جوي و طبيعي وحشتناك گلدن گيت طي چهار سال و اندي ساخته شد. در اين مدت نسبتاً طولاني 35 ميليون دلار صرف احداث اين پل شد. طي دوران ساخت اين پل حوادث دلخراشي نيز اتفاق افتاد كه از جمله آنها مي توان به مرگ 11 نفر از كارگران اشاره كرد.

◄   برج ملي کانادا:
برج ملي کانادا يا همان Canadian National tower که به آن برج CN گفته مي‌شود، يکي از بلندترين سازه‌هاي آزاد جهان است. اين برج که 553.33 متر ارتفاع دارد دارد در 12 سپتامبر سال 2007 عنوان بلندترين سازه جهان را که 31 سال از آن خود کرده بود به برج دوبي که هنوز در حال ساخت بود داد. برج سي ان يکي از سمبل‌هاي کشور کانادا است.
ايده اوليه ساخت اين برج به اواخر دهه 1960 باز مي‌گردد كه امواج راديو تلويزيوني در تورنتو دچار مشكل شدند، به گونه‌اي كه در صفحه تلويزيون تصوير دو كانال در آن واحد مشاهده مي‌شد. بالاخره پس از رايزني هاي فراوان راه آهن ملي كانادا مسئول ساخت برجي شد كه از همه ساختمان‌هاي تورنتو بلندتر باشد.

 


عمليات ساختماني برج سي ان در سال 1973 آغاز شد. براي بخش پي اين بنا، چند سوراخ بسيار بزرگ در كنار ساحل اونتاريو كنده و حدود 62 هزار تن خاكبرداري شد. سپس اين سوراخ ها توسط بتن و فولاد پر شد تا پايه سازه، مطمئن ترين در نوع خود باشد. چهار ماه طول كشيد تا اين پي كاملاً ساخته شود. اين برج 553.33 متري بالاخره در اكتبر 1976 رسما پس از 40 ماه عمليات عمراني افتتاح شد و نام خود را در كتاب گينس ثبت كرد.
1527 نفر روي اين سازه 130 هزار تني كار كرده‌اند و مبلغي نزديك به 260 ميليون دلار براي آن هزينه شده است. در اين سازه عظيم 6 آسانسور تعبيه شده است كه سرعت هر كدام از آنها 6 متر بر ثانيه است. هر ساله حدود دو ميليون نفر از اين برج بلند بازديد مي كنند و از اين محل درآمد خوبي نصيب شهر تورنتو مي شود.
در سال 1994 كف پايين ترين طبقه رأس سازه با شيشه عوض شد تا مردم بتوانند از فاصله 500 متري زير پاي خود را ببينند. رستوران گردان بالاي برج هم 400 نفر گنجايش دارد و هر 72 دقيقه يك بار به دور خود مي چرخد. اين برج يکي از مهم‌ترين جاذبه‌هاي گردشگري كانادا به شمار مي رود.

◄   "دلتا ورکز" هلند:
لتاورکز مجموعه‌اي از اقدامات ساختماني است که بين سال‌هاي 1950 و 1997 در جنوب غرب هلند براي جلوگيري از پيشروي دريا در دلتاي راين-مويزه -شلت انجام شده است. اين مجموعه کارهاي ساختماني از سوي انجمن مهندسان عمران آمريکا به عنوان يکي از عجايب هفت‌گانه دنياي مدرن معرفي شده‌اند.
 

 


اين مجموعه شامل سدها، کانال‌هاي آب، اهرم‌هاي کنترل جريان آب، خاک‌ريز‌ها و چندين سيل‌گير است. هدف از ساخت چنين سازه‌هايي کوتاه کردن خطوط ساحلي هلند و در نتيجه کم‌کردن تعداد خاک‌ريزهايي است که بايد براي جلوگيري از نفوذ آب دريا در خشکي ساخته شود.
 


دهانه‌هاي رودهاي راين، مويزه و شلت قرن‌ها عامل بروز سيل‌هاي مخرب در هلند بوده است و از قرن‌ها پيش جلوگيري از اين سيل‌هاي در ذهن هلندي‌ها بوده است. در طرح هلندي‌ها براي ساخت مجموعه دلتاورکز، تبديل دهانه‌ها رودخانه‌ها به درياچه‌ موضوع اصلي پروژه بود.
طرح ساخت اين پروژه در دهه 30 ميلادي مطرح شد اما با وقوع جنگ‌ جهاني دوم تا دهه 1950 به تعويق افتاد. پس از سيل درياي شمال در سال 1953 کميسوني براي بررسي طرح‌هاي پيشين تشکيل شد و در نهايت پروژه دلتا دوباره مطرح شد. با شروع کار چندين سد بزرگ در دلتا ساخته شد و در کنار آن عمليات راه‌سازي و ايجاد راه‌هاي دريايي براي اين که زندگي اقتصادي مردم دچار مشکل نشود پيش برده شد. اين طرح در نهايت در سال 1997 به پايان رسيد.
دولت هلند اين طرح را بزرگ‌ترين عمليات عمراني براي مقاله با سيل در جهان معرفي کرده است. در اين طرح 16 هزار و 500 کيلومتر خاکريز و 300 سازه عمراني ساخته شده است. در حال حاضر هم خاکريز‌هاي اين طرح هر ساله براي مقابله با افزايش سطح آب بلند‌تر مي‌شوند وا نتظار مي‌رود اين اقدام تا سال 2015 ادامه داشته باشد.

◄   ساختمان امپاير استيت:
مپاير استيت ساختماني 103 طبقه در نيويورک و سمبلي از آمريکا است. اين ساختمان به مدت چهل سال بلندترين ساختمان طبقاتي در دنيا بود و از سوي انجمن مهندسان عمران آمريکا به عنوان يکي از عجايب هفتگانه دنياي مدرن لقب گرفته است. امپاير استيت بخشي از هويت شهر نيويورک است و در سراسر جهان به عنوان يکي از سمبل‌هاي آمريکا شناخته مي‌شود.
 


عمليات ساختماني امپاير استيت در ماه مارس 1930 در زميني كه پيشتر هتل والدورف آستوريا در آن واقع بود آغاز شد و 14 ماه بعد اتمام يافت. اين ساختمان تا پيش از آنكه برج‌هاي دوقلو در نيويورك ساخته شوند، بلندترين برج طبقاتي دنيا به شمار مي رفت.
امپاير استيت 448 متر ارتفاع دارد كه البته آخرين طبقه آن (صد و دومين طبقه) در ارتفاع 391 متري واقع شده است. بقيه ارتفاع اين ساختمان به آنتن تلويزيوني بالاي آن مربوط مي‌شود. كل هزينه ساخت امپاير استيت به انضمام زمين آن در حدود 41 ميليون دلار بوده است كه از اين ميزان 24 ميليون دلار هزينه‌اي است كه خرج سازه ساختمان شده است.
 


اين ساختمان سال 1931 (اول ماه مه) توسط رئيس جمهور وقت آمريكا هربرت هوور افتتاح شد، به اين صورت كه رئيس جمهور با فشار دادن دكمه اي در واشنگتن چراغ هاي اين ساختمان را در نيويورك روشن كرد.
امپاير استيت از اين سال به بعد به مدت چهل سال بلندترين ساختمان طبقاتي جهان و نيويورک بود تا اين که ساختمان‌هاي دوقلوي مرکز تجارت جهاني ساخته شدند. پس از ماجراي يازده سپتامبر امپاير استيت دوباره لقب بلندترين ساختمان نيويورک را به خود اختصاص داد.
امپاير استيت سال 1986 از سوي دولت آمريكا به عنوان بخشي از ميراث تاريخي و فرهنگي كشور شناخته شد و پلاك مخصوصي به همين خاطر دريافت كرد.

◄   تونل کانال مالش:
تونل کانال، تونلي 50.5 کيلومتري است که زير بستر درياي مانش حفر شده و کنت در انگليس را به کاله در فرانسه متصل مي‌کند. اين تونل که انجمن مهندسان عمران آمريکا آن را يکي از عجايب هفتگانه دنياي مدرن ناميده است داراي دو خط ريلي و يک تونل جانبي براي خودروها است.

 

 

انگلستان جزيره‌اي در غرب اروپاست و مابين اين جزيره و سرزمين ماد اروپا كانال مانش قرار دارد. اين فاصله، انگليسي‌ها را هزاران سال است كه از اروپا جدا نگه داشته است، به گونه‌اي كه انگليسي‌ها هر بار كه از اروپا ياد مي كنند به آن قاره (continent) مي گويند.

◄   کانال پاناما:
95 سال پيش در روز 15 اوت سال 1914 ميلادي سرانجام پس از سال ها كار طاقت فرسا كانال پاناما كه اقيانوس اطلس را به اقيانوس آرام متصل مي كرد ، افتتاح شد. نخستين كشتي كه از اين آبراهه ساخت بشر عبور كرد ، كشتي كريستوبال بود. احداث كانال پاناما بدون توطئه هاي حكومت وقت آمريكا براي تجزيه پاناما از خاك كشور كلمبيا تحقق نمي يافت.
 


از زمان جنگ ايالات متحده و اسپانيا در سال 1899 ميلادي ، ايالات متحده متوجه شد به مسير كوتاهتري براي اينكه كشتي هايش از ساحل غربي كاليفرنيا خود را به ساحل شرقي اين كشور برسانند ، نياز دارد.  زيرا در آن زمان كشتي هاي آمريكايي براي اينكه از ساحل غربي به ساحل شرقي و بالعكس رفت و آمد كنند ناگزير به دور زدن قاره آمريكاي جنوبي از طريق تنگه ماژلان بودند. منطقه پاناما داراي باريكترين خشكي در آمريكاي مركزي بود كه 2 قاره آمريكاي شمالي و جنوبي را به يكديگر متصل مي كرد.

 


ايالات متحده درپي رسوايي مالي فرديناند دولسپس كه كانال سوئز را احداث كرده بود امتياز فرانسوي ها را در مورد احداث كانال پاناما خريداري كرد.
در آغاز كشور كلمبيا كه در آن زمان پاناما جزو خاك اين كشور محسوب مي شد از احداث كانال استقبال كرد اما در آخرين روزهاي قبل از آغاز عمليات اجرايي نمايندگان مجلس كلمبيا از اينكه حاكميت خود بر بخشي از قلمروي كشورشان را به بيگانگان واگذار كنند با طرح واشنگتن براي احداث كانال پاناما مخالفت كردند.
دولت تئودور روزولت ، رئيس جمهور وقت آمريكا بدون هيچ شرمي به طور آشكار ساكنان پاناما را به جدايي طلبي تشويق كرد. كشتي هاي جنگي آمريكا در ساحل مقابل شهرهاي كولون و پاناما لنگر انداخته و مانع دخالت ارتش كلمبيا شدند. در روز 3 نوامبر سال 1903 ميلادي منطقه پاناما جدايي خود را از كلمبيا و استقلالش را اعلام كرد.
3 روز پس از اعلام استقلال پاناما ، ايالات متحده اين كشور جديدالتاسيس را به رسميت شناخت و در روز 18 نوامبر قرارداد احداث كانال ميان ايالات متحده و پاناما امضا شد.  براساس اين قرارداد يك نوار خشكي به عرض 10 مايل از خاك پاناما مجزا شده و براي ابد به آمريكا تعلق گرفت.
اين شرايط يكجانبه بازتاب سياست امپرياليستي و توسل به زور ايالات متحده در ابتداي قرن و در زمان رياست جمهوري تئودور روزولت بود كه مروج سياست چماق بزرگ محسوب مي شد. به اين ترتيب ، در روز 15 اوت سال 1914 ميلادي سرانجام پس از سال ها كار طاقت فرسا كانال پاناما به طول 75 كيلومتر كه اقيانوس اطلس را به اقيانوس آرام متصل مي كرد ، افتتاح شد.
مهمترين عامل احداث كانال پاناما توطئه چيني و سياست زورگويانه ايالات متحده و تئودور روزولت ، رئيس جمهور وقت اين كشور بود. اما افتتاح اين آبراهه ساخت بشر كه يك شاهكار مهندسي آن زمان محسوب مي شد به دليل آغاز جنگ جهاني اول در اروپا در جهان آن روزگار مورد توجه قرار نگرفت. مردم پاناما مدت يك قرن انتظار كشيدند تا سرانجام توانستند حاكميت خود را بر منطقه كانال از آمريكا باز پس بگيرند.
 


 

 

 

 

 

گروه علمي فدک

کليه مطالب ارسالي با نام اشخاص و ذکر منبع در اين سايت درج مي شود

راهنما  |  آمار سايت  |  درباره ما  |  تماس با ما  |  نظر خواهي  | آرشيو  |  عضويت در سايت